ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ

του Αλέξανδρου Μαραγκάκη

1
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ιούνιος του μακρινού 2010. Ο πολύπαθος χώρος της Αριστεράς εν Ελλάδι κλονίζεται συθέμελα από την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας του Συνασπισμού. Ο Φώτης Κουβέλης πρόσωπο της ημέρας.

Ιούνιος του μακρινού 2010 ξανά. Ο πολύπαθος χώρος της Αριστεράς εν Ελλάδι εκπλήσσεται ευχάριστα από την ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ο Φώτης Κουβέλης πρόσωπο της ημέρας ξανά.

Ιούνιος του μακρινού 2012. Ο πολύπαθος χώρος της Αριστεράς εν Ελλάδι χαιρετίζει τη συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς, μιας αριστεράς της ευθύνης, σε κυβέρνηση συνεργασίας, με Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. φυσικά. Ο Φώτης Κουβέλης πρόσωπο της ημέρας ξανά και ξανά.

Ιούνιος του μακρινού πια 2013. Ο πολύπαθος χώρος της Αριστεράς εν Ελλάδι εκπλήσσεται ευχάριστα ξανά από την απόσυρση στήριξης της ΔΗΜ.ΑΡ. στην κυβέρνηση. Ο Φώτης Κουβέλης πρόσωπο της ημέρας ξανά και ξανά και ξανά.

Στο σχετικά κοντινό 2014, ο τότε πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. δεν προτείνεται τελικά ως υποψήφιος ΠτΔ και δεν υποστηρίζει την υποψηφιότητα της Ν.Δ.

Μάιος του κοντινού 2015. Ο πολύπαθος χώρος της Αριστεράς εν Ελλάδι κλονίζεται συθέμελα ξανά από την παραίτηση του Φώτη Κουβέλη από την προεδρία της ΔΗΜ.ΑΡ. Μάιος για να μην κινδυνεύσει τελικά να χαρακτηριστεί ο Φώτης Κουβέλης ως πρόσωπο του Ιουνίου διαχρονικά (aka Mr Fotis does not fall into the statistics).

Ιανουάριος του 2016. Αφού έχει προηγηθεί ένα χρονικό διάστημα επίσημης στήριξης από τον Φώτη Κουβέλη στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., οι φήμες δίνουν και παίρνουν για ενδεχόμενη επιστροφή του στο ενός έτους πλέον κυβερνητικό κόμμα.

Όλα γνωστά, τα περισσότερα έχουν συζητηθεί στον πολύπαθο χώρο της Αριστεράς, ανεξάρτητα από το εάν έχουν εξηγηθεί ή/και αναλυθεί επαρκώς ή όχι, και σίγουρα κανείς δεν έγινε σοφότερος από την προηγούμενη σύντομη αναδρομή. Ωστόσο, προκύπτει μία σειρά από ερωτήματα, αμείλικτα για έναν απλό νου σαν τον δικό μου:

Παρά τις μεγαλοστομίες Τσίπρα (να μην προχωρήσει σε βήματα που ανοίγουν δρόμους χωρίς επιστροφή, αναφερόμενος στην ανανεωτική πτέρυγα, 6ο Συνέδριο ΣΥΝ) που μας έχει συνηθίσει, πλέον, αλλά να λέει και άλλα να πράττει – παρεκτός κι αν δεν έγιναν ποτέ αυτά τα βήματα! – ενδεχόμενη επιστροφή του κυρίου Κουβέλη στον ΣΥΡΙΖΑ συνιστά για κάποιον πολιτική δικαίωση; Αν ναι, για ποιον άραγε; Αν όχι κι ο κύριος Κουβέλης επιστρέψει / δεν επιστρέψει στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τι είναι αυτό που επιτρέπει στον τελευταίο να ανοίγει κανάλια επικοινωνίας μαζί του;

Η υπογραφή και η εφαρμογή μνημονίων το 2012 αποτελούσαν ή δεν αποτελούσαν πολιτική και μόνο επιλογή;

Ποιες είναι οι ουσιαστικές, οι βαθύτερες, πολιτικές διαφορές μεταξύ αριστεράς της ευθύνης και της κυβέρνησης με κορμό την αριστερά;

Στελέχη, μέλη, κόσμος εν ενεργεία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που στις μετεκλογικές διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες των 2012-3 φώναζε με πάθος «Τα δικαιώματά μας κάνατε κουρέλι, άντε και γαμήσου «σύντροφε Κουβέλη» κι άλλα παρόμοια τώρα διακατέχονται από σφοδρή επιθυμία να αποτελέσουν μέρος εφαρμογής της πρώτης πρότασης του προηγούμενου συνθήματος ή όχι; Η προσφώνηση «σύντροφε» ήταν τελικά ειρωνική ή όχι;

Παρά τον υπερβολικό χαρακτηρισμό «αμείλικτα» στα ερωτήματα που μόλις αναφέρθηκαν, μία ελαφρά ειρωνία και μία ελαφρά πικρία, πικρία έχει και η αλήθεια πως τα μισά και πλέον ερωτήματα θα ήταν εύλογο να σχολιαστούν. Υποθέτω πως κατάλληλος δεν είναι φυσικά ο Φώτης Κουβέλης αφού κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από πουθενά αλλά μάλλον ο ίδιος ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., των μελών ή όχι θα κριθεί από το σύνολο των διορισμών. Από πουθενά δεν προκύπτει όμως ότι αυτά τα ερωτήματα χρήζουν απαντήσεων. Όχι γιατί έχουν απαντηθεί ήδη. Ούτε γιατί πρόκειται για ρητορικά ερωτήματα. Πιθανότερο γιατί δεν αποτελούν καν ερωτήματα. Κι αυτό είναι αντιληπτό ακόμη και σε έναν απλό νου σαν το δικό μου.

(Αν έχουν απομείνει ελάχιστα αποθέματα χιούμορ στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., η όποια συνεργασία κι εάν επέλθει σίγουρα πρέπει να τελεστεί και να ανακοινωθεί τον Ιούνιο. Κι ο Φώτης Κουβέλης ως ο Ιούνιος ο ίδιος πλέον.)

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ