Συνέντευξη Αθηνάς Μαΐλη

Συνέντευξη Αθηνάς Μαΐλη

συνέντευξη στη Φαίη Λιάρα από το 9ο φύλλο της εφημερίδας "έξοδος 133" - 08/07/2016

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Βαρελόσκυλα – ζώα για πάντα αλυσοδεμένα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη Φαίη Λιάρα


Τα αλυσοδεμένα σκυλιά σε αυλές δεν είναι κάτι περίεργο στην κοινωνία μας. Μία βόλτα σε οποιοδήποτε χωριό και προάστιο αρκεί για να το διαπιστώσει κανείς. Ισοβίτες χωρίς έγκλημα, ζωντανοί συναγερμοί, δένονται στην αλυσίδα κουτάβια και λύνονται όταν πεθάνουν για να πάρουν την θέση τους τα επόμενα κουτάβια.

Τα βαρελόσκυλα είναι μια ειδική κατηγορία σκυλιών – συναγερμών. Βρίσκονται αλυσοδεμένα στην άκρη του χωραφιού, στην καλύτερη περίπτωση σε ένα βαρέλι αλλά κάποιες φορές χωρίς κατάλυμα και φυσικά με νερό και φαγητό αραιά και που, ίσα ίσα για να μην πεθάνουν. Καταδικασμένα στην μοναξιά και την κατάθλιψη, με σοβαρότατα προβλήματα υγείας απο την ακινησία και την έλειψη φροντίδας, εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες. Το καλύτερο που θα τους συμβεί θα είναι να πεθάνουν σύντομα.

Εκτός και αν βρεθεί μπροστά τους κάποιος από αυτούς που η ρατσιστική κοινωνία μας αποκαλεί γραφικούς και υπερβολικούς, επειδή νοιάζονται για τους αδύναμους που τυχαίνει να μην ανήκουν στο είδος μας. H Αθηνά Μαΐλη είναι γραφίστρια, σχεδιάστρια και κατασκευάστρια κοσμημάτων και διακοσμητικών (HoliCrown και συνεργάτης των εκδόσεων www.oitylo.com.gr). Είναι μέλος της φιλοζωικής Ομάδας “Skyros road dogs” https://www.facebook.com/SKYROS-ROAD-DOGS και μας μιλήσε για τα βαρελόσκυλα και  περιστατικά που καταγγέλθηκαν.

Φ.Λ.


Αθηνά, τι είναι τα βαρελόσκυλα;

Στη Σκύρο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, είναι σύνηθες το φαινόμενο των βαρελόσκυλων τις τελευταίες δεκαετίες.

Η ονομασία αυτή καθιερώθηκε διότι στις περισσότερες των περιπτώσεων τα σκυλιά αυτά έχουν για κατάλυμα βαρέλια.

Περνούν όλη τους τη ζωή δεμένα με αλυσίδα ή σχοινί, απροστάτευτα από τα καιρικά φαινόμενα, χωρίς κτηνιατρική μέριμνα, χωρίς ανθρώπινη φροντίδα, χωρίς φαγητό και νερό πολλές φορές.

Πρόκειται  κυριολεκτικά για σκυλιά – σκιάχτρα.

Σκυλιά – «εργαλεία» για το μεροκάματο των βοσκών, οι οποίοι επιλέγουν να τα τοποθετούν στις άκρες αγροτικών και κεντρικών δρόμων θεωρώντας πως με αυτό τον τρόπο δεν θα περνούν τα αιγοπρόβατα του ενός στην περιοχή όπου βόσκουν τα αιγοπρόβατα του άλλου, γεγονός που πυροδοτεί συχνά αντιδικίες μεταξύ τους.

Έχουμε βρει τέτοια σκυλιά σε γκρεμό, σε δύσβατα μέρη στο δάσος, σε επικίνδυνα σημεία τόσο για τα ίδια τα ζώα όσο και για τους οδηγούς πάνω στην άκρη δρόμων, ακόμη και στη χωματερή του νησιού, όπου μάλιστα επιχειρηματίας της περιοχής είχε εκεί τα κατσίκια του να «βόσκουν».

Αντιλαμβανόμαστε πως ως λαός δεν έχουμε ανεπτυγμένη φιλοζωική κουλτούρα, όμως μετά το προ ολίγων εβδομάδων περιστατικό με δεμένο βαρελόσκυλο νεκρό για μέρες θεωρούμε τώρα αναγκαίο περισσότερο από ποτέ να κάνει επιτέλους η Δημοτική κι η Αστυνομική Αρχή αυτό που ορίζει ο νόμος και να πάψει αυτό το έγκλημα κι η δυσφήμιση στο όμορφο νησί της Σκύρου.

Η ομάδα σας τι κάνει για αυτά;

Η ομάδα μας, δημιουργήθηκε κάπου στα τέλη του 2011, όταν βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο οι τσοπάνηδες μεταχειρίζονται τα σκυλιά τους, αποφασίσαμε να ασκήσουμε πίεση προς όλες τις αρμόδιες αρχές, ώστε να πάψει επιτέλους αυτό το μαρτύριο των ζώων από τους δυνάστες τους.

Αρχικά φωτογραφίζαμε, καταγράφαμε τα περιστατικά και παρείχαμε καθαρό νερό, φαγητό και ιατρική περίθαλψη, όπου αυτή ήταν απαραίτητη.

Μετά τις αποκαλύψεις μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το ζήτημα τέθηκε σε δημοτικά συμβούλια του νησιού, κάναμε επίσημη έρευνα μαζί με αρμοδίους του Δήμου, καταγραφή αλλά και ενημέρωση των βοσκών για το νόμο και τις κυρώσεις που θα έχουν αν δεν συμμορφωθούν, παρόλο που είχαν ήδη ενημερωθεί και προειδοποιηθεί εγγράφως από το Δήμο για το εν λόγω θέμα και το 2008 και το 2011.

Έκτοτε και επειδή δεν άλλαξε το παραμικρό προς το καλύτερο, αναγκαστήκαμε να κάνουμε μηνυτήρια αναφορά, να στείλουμε σε συνεργασία με την ΠΦΠΟ και την Συντονιστική της επιτροπή, της οποίας είμαστε μέλος, επιστολές σε Δήμο, Αστυνομία, Αρχηγό της ΕΛΑΣ και Εισαγγελία, θίγοντας την κατάσταση και ζητώντας άμεσα παρέμβαση.

Σε πολλές περιπτώσεις κάναμε καταγγελία κατά αγνώστων αλλά και κατονομάζοντας τους ιδιοκτήτες βάσει της λίστας του Δήμου με τα σημεία και τον αριθμό των σκυλιών που έχει ο κάθε τσοπάνης.

Βέβαια, να τονισθεί πως δεν ακολουθούμε αυτή τη δράση μόνο για τα σκυλιά των βοσκών αλλά για κάθε ζώο που είναι κακοποιημένο, παρατημένο στη μοίρα του, χωρίς ιατρική περίθαλψη και φροντίδα.

Τι πρέπει να γίνει απο τις αρχές για τα βαρελόσκυλα;

Γιατί συνεχίζεται να επιτρέπεται στους τσοπάνηδες να παραβιάζουν το Δημοτικό Κώδικα του 1995 και του 2008 που απαγορεύει το δέσιμο σκύλου σε οιουδήποτε χαρακτήρα δρόμο του νησιού κι επιφέρει μάλιστα 100 ευρώ πρόστιμο το οποίο και διπλασιάζεται σε περίπτωση επανάληψης της παράβασης;

Γιατί δεν παίρνει θέση ο Δήμος για τις παράνομες περιφράξεις των βοσκών στους κοινοτικούς, δασικούς δρόμους;

Όλο το δημοτικό δάσος είναι περιφραγμένο με την ανοχή της Δημοτικής Αρχής  μην μπορώντας τουρίστες ή ντόπιοι περιπατητές να κάνουν τη βόλτα τους και να απολαύσουν τις ομορφιές του νησιού.

Σε περίπτωση πυρκαγιάς, για παράδειγμα δεν θα μπορούν οι εθελοντές και τα πυροσβεστικά να περάσουν από αυτά τα σημεία.

Γιατί δεν γίνεται κάτι με το θέμα της Αστυνομίας του νησιού από το αρμόδιο Υπουργείο ώστε να πάψουμε να ακούμε δικαιολογίες, όπως «δεν έχουμε βενζίνη», «δεν έχουμε άτομο να στείλουμε γιατί είμαστε στο αεροδρόμιο» ή «δεν ξέρουμε τον ιδιοκτήτη»;

Υπάρχουν λοιπόν σημαντικά ερωτήματα που επιβάλλεται να τεθούν στο τραπέζι και να απαντηθούν άμεσα, για το καλό των ζώων αλλά και του νησιού.

Να σημειωθεί εδώ πως δεν στρεφόμαστε εναντίον της Σκύρου όπως μας κατηγορούν πολλοί ούτε εναντίον των τσοπάνηδων αποκλειστικά, μάλιστα σήμερα εντοπίσαμε 3 σκυλιά σε κακή κατάσταση και καταγγείλαμε τον ιδιοκτήτη τους ο οποίος όχι μόνο δεν είναι βοσκός αλλά ασχολείται και με την προστασία κι ευζωία άλλων ζώων…

Η Σκύρος, ευελπιστούμε να γίνει το πρώτο νησί χωρίς βαρελόσκυλα και να αποτελέσει παράδειγμα.

Απλά δεν μπορούμε να ανεχτούμε άλλο πως, ενώ υπάρχουν νόμοι που προστατεύουν αυτά τα πλάσματα, εξακολουθούμε μέχρι σήμερα να βλέπουμε τις ίδιες και χειρότερες εικόνες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας καθορίζεται, σε μεγάλο βαθμό, και από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι κάτοικοί της προς τα ζώα.

Την κακοποίηση του ζώου από τον άνθρωπο, εύκολα μπορεί να διαδεχθεί η κακοποίηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Και τότε, οι χειρότεροι εφιάλτες μας θα γίνουν πραγματικότητα…

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ