Το πολιτικό τοπίο στην Ισπανία

Το πολιτικό τοπίο στην Ισπανία

του Αλέξανδρου Μαραγκάκη από το 5ο φύλλο της εφημερίδας "έξοδος 133" - 13/05/2016

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ο Ισπανός βασιλιάς Φελίπε, την Τρίτη 3 Μαΐου, κήρυξε τη διενέργεια νέων εθνικών εκλογών, θέτοντας τέρμα σε μία παρατεταμένη περίοδο που διήρκεσε περίπου πέντε μήνες κατά την οποία επικράτησε ως πολιτικό γεγονός η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης. Οι νέες εκλογές ορίστηκαν για την 26η Ιουνίου.

Πώς φτάσαμε έως εδώ

Οι εθνικές εκλογές το 2015 υπήρξαν ιστορικής πολιτικής σημασίας για τη χώρα.

Το κυβερνών κόμμα με επικεφαλής τον Μαριάνο Ραχόι έλαβε 28,71% και 123 έδρες, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα 22% και μόλις 90 έδρες αντίστοιχα. Αντίθετα, νέες πολιτικές δυνάμεις, συγκεκριμένα οι Podemos και οι Ciudadanos έλαβαν από 20,68% και 69 έδρες και 13,94% και 40 έδρες.

Ο δικομματισμός της χώρας δέχθηκε ισχυρό πλήγμα εξ αιτίας της εφαρμοζόμενης λιτότητας, της ανεργίας και των σκανδάλων διαφθοράς.

Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης προέκυψε από την άρνηση των Σοσιαλιστών να συνεργαστούν με το Λαϊκό Κόμμα, την άρνηση των Podemos για οποιαδήποτε συνεργασία με τους Ciudadanos (με το Λαϊκό Κόμμα ούτε συζήτηση) και την μάλλον ξεκάθαρη επιθυμία των τελευταίων, αν και με αριθμό εδρών ανεπαρκή να δώσει πλειοψηφία στην ισπανική Βουλή, να μετέχουν σε οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας -κάτι που εξηγεί την εύλογη απόδοσή τους στην ελληνική πραγματικότητα, παράλληλα με τη κεντροδεξιά τους τοποθέτηση, ως το ισπανικό Ποτάμι.

Η θέση της Κομισιόν

Το τοπίο παραμένει εξαιρετικά θολό. Η Ισπανία είναι η τέταρτη κατά σειρά ισχυρότερη χώρα της Ευρωζώνης. Ωστόσο, οι προβλέψεις δεν είναι καθόλου ευοίωνες.

Εντελώς συμπτωματικά, την ίδια ημέρα που ο βασιλιάς Φελίπε ανακοίνωνε τη διεξαγωγή των νέων εκλογών, η Κομισιόν έδωσε στη δημοσιότητα την ανοιξιάτικη έκθεσή της.

Μεταξύ άλλων, προβλέπονται το ποσοστό της ανεργίας στο 20% και το δημόσιο έλλειμμα στο -3,1% έως το τέλος του 2016, αύξηση του πληθωρισμού από του χρόνου, ενώ επισημαίνεται κατηγορηματικά πως η αβεβαιότητα περί σχηματισμού κυβέρνησης είναι πιθανό να αποφέρει μείωση της οικονομικής ανάπτυξης.

Πέραν των αρνητικών οικονομικών προβλέψεων που σαφώς συμπίπτουν τυχαία με την ημέρα ανακοίνωσης των εκλογών, είναι προφανές πως η πολιτική σταθερότητα είναι απολύτως ταυτισμένη με τον σχηματισμό κυβέρνησης, επιχειρώντας πάντα να συνδέει το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα και προσωπικό με την ομαλότητα – χωρίς ασφαλώς να αναφέρεται με σαφήνεια κάτι τέτοιο.

Δεν χωρά αμφιβολία πως πρόκειται για πάγια τακτική της Ευρωπαϊσε παρόμοιες περιπτώσεις «πολιτικής
αστάθειας και αβεβαιότητας» είναι και παραμένουν νωπές από το πρόσφατο έως και το πολύ πρόσφατο παρελθόν.

Το κλίμα στην Ισπανία

Την Πρωτομαγιά, η ισπανική εταιρεία δημοσκοπήσεων Metroscopia δημοσίευσε μία δημοσκόπηση η οποία έδινε στο Λαϊκό Κόμμα 29%, στο Σοσιαλιστικό Κόμμα 20,3%, στους Podemos 18,1% και την Ενωμένη Αριστερά 6,6%. Σημειώνεται πως η Ενωμένη Αριστέρα στις περασμένες εκλογές έλαβε 3,68%
και μόλις 2 έδρες.

Μερικές ημέρες αργότερα, σε δημοσκόπηση CIS (Centro de Investigaciones Sociológicas), στην εφημερίδα El Pais, τα ποσοστά ήταν 27,4% για το Λαϊκό Κόμμα, 21,6% για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, 17,7% για τους Podemos και 5,4% για την Ενωμένη Αριστερά. Την ίδια ώρα, δημοσιεύματα και θέσεις στον ισπανικό Τύπο επισημαίνουν σταθερά είτε τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της πολιτικής κατάστασης είτε πως δεν θα επέλθει τελικά καμμία σοβαρή αλλαγή με τις επερχόμενες εκλογές.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η δεξιά El Mundo. Η οποία επισημαίνει σε κύριο άρθρο της (06/05) πως ακόμη κι εάν στις εκλογές, τα κόμματα χάσουν ή κερδίσουν λίγο πολύ κάποιες έδρες, μία συνεργασία μεταξύ Λαϊκού Κόμματος και Σοσιαλιστικού Κόμματος θα είναι αναγκαία, με τη συμμετοχή ίσως κι ενός τρίτου κόμματος.

Χωρίς τον ξενοδόχο…

Όλα αυτά, όμως, έγιναν και έλαβαν χώρα πριν την ανακοίνωση το βράδυ της 9ης Μαΐου από κοινού των Pablo Iglecias και Alberto Garzón για τη σύνταξη προκαταρκτικής λίστας των δύο κομμάτων: των Podemos και της Ενωμένης Αριστεράς.

Συγχρόνως, ανακοίνωσαν πως προτίθενται να κάνουν άνοιγμα και σε άλλες δυνάμεις. Πρόκειται για μία σύμπραξη που -ως φαίνεται ότι τελεσφορεί- μόνο αισιοδοξία μπορεί να προκαλέσει.

Οι Podemos, ύστερα από σοβαρούς κλυδωνισμούς που υπέστησαν μετά τη στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ και την πλήρη μνημονιακή στροφή του, φαίνονται να στυλώνονται και να οριοθετούνται πολιτικά πλέον με ξεκάθαρο τρόπο.

Ταυτόχρονα, η Ενωμένη Αριστερά δηλώνει παρούσα και διατεθειμένη να αναλάβει πρωτοβουλίες, ικανή παρά τα μικρά εκλογικά ποσοστά, με τη σύμπραξη αυτή, να αλλάξει συσχετισμούς δυνάμεων προς όφελος της ισπανικής αλλά και ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά το ξεπούλημα του ελληνικού λαού τον Γενάρη και τον Ιούλιο του 2015, κατάφερε καίρια πλήγματα στην ελληνική και την ευρωπαϊκή Αριστερά, η οποία ψάχνει να βρει τον βηματισμό της και να επαναπροσδιορίσει τη θέση της.

Η συνεργασία αυτών των δύο δυνάμεων στην Ισπανία είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ