Περιφέρεια Αττικής: δύο χρόνια «Δύναμη Ζωής»

Περιφέρεια Αττικής: δύο χρόνια «Δύναμη Ζωής»

της Φλώρας Νικολιδάκη από το 6ο φύλλο της εφημερίδας "έξοδος 133" - 27/05/2016

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ένα διαφορετικό σενάριο για την ταινία με θέμα τον απολογισμό 2 χρόνων της Δύναμης Ζωής και της Ρένας Δούρου.

Η Δύναμη Ζωής, με επικεφαλής την κ. Ρένα Δούρου, ανέλαβε τη διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής την 1η Σεπτεμβρίου του 2014.

Το «πρώτη φορά αριστερά» εμφανίστηκε στην Περιφέρεια Αττικής, 6 μήνες, παρά κάτι ημέρες, από τη νίκη του Σύριζα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Στην πρώτη κιόλας σύσκεψη των νεοεκλεγμένων συμβούλων της Δύναμης Ζωής τον Ιούνιο του 2014, η κ. Δούρου ήταν σαφής:

«Εδώ ήρθαμε για να κάνουμε χρηστή διοίκηση».

Αυτό ήταν το επικοινωνιακό πλαίσιο, που αποτέλεσε και τη βάση μιας ιδιόμορφης συγκατοίκησης στην Περιφέρεια, με τις πολιτικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Διαχείριση επί το έργον

Οι εξελίξεις βέβαια απέδειξαν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και η διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής μπήκαν στον δρόμο μιας διαχείρισης, που παρά το σήμα του αδιεξόδου στην αρχή του, τον περπατούν σε πείσμα όλων των φαινομένων που δείχνουν καταστροφή.

Για τους προσεκτικούς παρατηρητές ωστόσο, υπάρχει μια διαφορά στον τρόπο διαχείρισης, που για όσους και όσες γνωρίζουμε τη Σολομωνική του Σύριζα, θα μπορούσε να αποτελέσει και αιτία πολέμου, (μερικά συννεφάκια τα ζούμε από καιρό).

Η διαφορά βρίσκεται στο ότι η Περιφερειάρχης υπερασπίζεται ανοιχτά την προσαρμογή της χώρας στις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και μάλιστα με τα στοιχεία της επικράτησης των συμφερόντων των μεγάλων εταιρικών ομίλων, όπως δείχνουν οι νέας γενιάς εμπορικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ (ΤΤΙΡ, CETA κλπ).

Η σαφήνεια με την οποία η Περιφερειάρχης υπερασπίζεται τις πολιτικές της ΕΕ, που στη χώρα μας εκφράστηκαν και εκφράζονται με τις πολιτικές των Μνημονίων, εμφανίστηκε αρκετές φορές μέχρι σήμερα και μάλιστα σε κρίσιμες καμπές της πολιτικής ζωής της χώρας.

Ρένα Δούρου: «Εγώ δεν είπα ποτέ ότι θα σκίσω τα Μνημόνια»

Η εκκωφαντική απουσία της από τις μέρες που προηγήθηκαν του δημοψηφίσματος, αλλά και οι συστηματικές συναντήσεις εκείνες τις ημέρες με όλους τους φορείς της οικονομίας που τοποθετήθηκαν υπέρ του ΝΑΙ, ενώ η ίδια δεν τοποθετήθηκε ποτέ υπέρ του ΟΧΙ, το αποδεικνύουν.

Στην Περιφέρεια Αττικής ζούμε την τήρηση, με θρησκευτική ευλάβεια, μιας «συμφωνίας», που κανείς δεν ξέρει αν έγινε ποτέ, αλλά είναι παρούσα συνεχώς, σα να έχει γίνει, ότι η Περιφέρεια μπορεί να ασχοληθεί με την οδοποιία, τα αντιπλημμυρικά, τα σχολικά κτίρια, τους παιδικούς σταθμούς και τις αθλητικές εγκαταστάσεις, έχει την «υποχρέωση» να τηρήσει όλες τις συμφωνίες που προβλέπουν μεγάλες χρηματοδοτήσεις με συγκεκριμένους αποδέκτες, όπως το γήπεδο της Δικέφαλος ΑΕ στη Ν.Φιλαδέλφεια, και «απαγορεύεται» να ασχοληθεί με ότι έχει σχέση με τη διαχείριση απορριμμάτων και τις δεσμεύσεις που παρέλαβε προς μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Το «έργο» της Περιφέρειας

Ωστόσο το «έργο» που παράγει η Περιφέρεια μετατρέπει την Αττική σε κρανίου τόπο: από τους τερατώδεις ΧΥΤΑ για τα σκουπίδια, μέχρι το ξεπούλημα του Ελληνικού, των Αστεριών της Γλυφάδας, του Αστέρα Βουλιαγμένης, την καταστροφή της πόλης της Ν. Φιλαδέλφειας, το Καζίνο στο Σχινιά του Μαραθώνα, την υιοθέτηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, και τόσα άλλα που μόνο οι περιφερειακοί σύμβουλοι της ΛΑΕ ξέρουν γιατί τα υπερασπίζονται μαζί με τους συμβούλους του Σύριζα, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Και είναι κόλαφος για τη ΛΑΕ που υποστήριξε τον Περιφερειακό Σχεδιασμό, ότι έρχεται τώρα η χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ για τα απορρίμματα και δεν αναφέρει καν τις λέξεις «δήμος» και «τοπικά σχέδια διαχείρισης».

Έτσι, η Δύναμη Ζωής, ως διοικούσα παράταξη της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας, αλλά και της ΕΕ, στην οποία κατοικούν περίπου 4 εκ. άνθρωποι, παράγει ένα έργο αποσπασματικό, κατακερματισμένο, απολύτως υποταγμένο στις επιλέξιμες δαπάνες του ΕΣΠΑ, για να αποδειχθεί πόσο δίκιο είχαμε όσοι και όσες δεν ψηφίσαμε τον Προϋπολογισμό και τον Περιφερειακό Σχεδιασμό.

Ένα έργο δουλικά υποταγμένο στην Ευρωπαϊκή Πολιτική της διοίκησης μέσω των Περιφερειών.

Μια πολιτική που προσδένει τη χώρα συστηματικά στους δαιδάλους της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, αδυνατίζοντας συνειδητά κάθε εθνικό στοιχείο, κάθε συγκριτικό πλεονέκτημα, ενώ αναβαθμίζει το ρόλο των Περιφερειαρχών σε ρόλο «μικρών Πρωθυπουργών», μέσω των οποίων ένα «ευρωπαϊκό κέντρο», αόρατο και έξω από κάθε έλεγχο, συγκεντρώνει πολύ μεγάλη εξουσία.

Η Περιφερειάρχης Αττικής ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις αυτής της πολιτικής, διαμορφώνοντας ένα προφίλ διαφορετικό από αυτό πολλών κυβερνητικών στελεχών και του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα.

Ενώ το μότο πολλών κυβερνητικών στελεχών είναι το «προσπαθούμε αλλά οι δανειστές δεν υποχωρούν» ή «διαπραγματευόμαστε προς όφελος των αδυνάτων» με πολλά διανθίσματα για την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό, η Περιφερειάρχης ενδύεται τη «σοβαρότητα».

Η κ. Δούρου, και εδώ περικλείεται ο πυρήνας του απολογισμού της, είναι ένα στέλεχος που με «θάρρος και παρρησία» εφαρμόζει την πολιτική της προσαρμογής στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, χωρίς παρεκκλίσεις, χωρίς φραστικές διαφοροποιήσεις, χωρίς να «σπέρνει αυταπάτες». Είναι ιέρεια της Λευκής Πολιτικής.

Η Περιφερειάρχης Αττικής, διαμορφώνει προφίλ στελέχους που έχει ανάγκη το Ευρω-σύστημα, αλλά που σε τίποτα δεν ωφελεί την Περιφέρεια Αττικής και κατ’ επέκταση τη χώρα ολόκληρη.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ