ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

της Εύας Μάντζαρη, φοιτήτριας του Τμήματος Φυσικής Ηρακλείου (αναδημοσίευση)

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Αυτήν την εβδομάδα, βρίσκει το Ηράκλειο Κρήτης με δύο γεγονότα που εύκολα συμπυκώνουν την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Από τη μία στις 10 Μάρτη έχει καλεστεί η δίκη για τους 12 φοιτητές του Φυσικού, που, έπειτα από κινητοποιήσεις το 2011 για να δοθούν μαθήματα που χάθηκαν στο πλαίσιο καταλήψεων που υπήρχαν σε όλη τη χώρα ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου, στοχοποιήθηκαν από τους καθηγητές του τμήματος, σε μία προσπάθεια εκφοβισμού και εγκαθίδρυσης του δόγματος “ηρεμία, τάξη και ασφάλεια” στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Από την άλλη στις 11 Μάρτη καλείται στα δικαστήρια εργαζόμενη, μαζί με τα μέλη του ΔΣ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, καθότι μετά την παράνομη απόλυση της, που ήρθε αφότου επέστρεψε στη δουλειά έπειτα από άδεια εγκυμοσύνης, διεκδίκησε τα εργασιακά δικαιώματα που προκύπτουν απ’ αυτό και βρήκε την επιθετική στάση της εργοδοσίας.

Και οι δύο αυτές περιπτώσεις αποτελούν στόχευση της συνδικαλιστικής δράσης. Από τη μία ανάμεσα στους 12 φοιτητές που δικάζονται βρίσκονται τα μέλη του τότε ΔΣ του Συλλόγου και από την άλλη, η απολυμένη εργαζόμενη είναι συνδικαλίστρια στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα την κάθε περίπτωση.

Στην περίπτωση των φοιτητών, υπάρχει ένα προδεδικασμένο στο Πανεπιστήμιο Κρήτης να ποινικοποιεί κάθε δράση αντίστασης από μεριάς των φοιτητών, επικαλούμενο διαρκώς το αυτοδιοικήτο του πανεπιστημίου. Η περίπτωση αποκλεισμού δύο εκ των καλύτερων φοιτητών του τμήματος από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα, με αφορμή την πολιτική τους δράση, μέχρι και σήμερα είναι από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές, που οι καθηγητές του Φυσικού, έχουν εκφράσει την “αδυναμία” τους στο νεοφιλέλευθερο μοντέλο του Πανεπιστημίου, όπου θα έχουν πρόσβαση μόνο οι “εκλεκτοί” των επιστημών, καθώς και πως η ελληνική κοινωνία των διεκδικήσεων και των αγώνων αποτελεί – αν όχι χάσιμο χρόνου – εχθρό. Άλλωστε, τη μέρα της εν λόγω κινητοποίησης, οι καθηγητές δε δίστασαν να καλέσουν την αστυνομία, βάζοντας σε κίνδυνο το πανεπιστημιακό άσυλο, σε μια εποχή που αποτελούσε ένα από τα καυτά θέματα που απασχολούσαν την κοινωνία και τα ΜΜΕ. Κάπως, έτσι, το πλάνο του αντιπάλου για τη μετατροπή των πανεπιστημίων από κοινωνικό χώρο σε στεγνή παραγωγική μονάδα γνώσης και τεχνογνωσίας, βρίσκει το φυσικό του χώρο στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Εδώ αξίζει επίσης να σημειωθεί, πως οι φοιτητές έχουν ήδη λάβει ποινή αναστολής εξαμήνου, από το πειθαρχικό που καλέστηκε εντός πανεπιστημίου, συνεδρίασε κρυφά και παράτυπα, χωρίς συμμετοχή φοιτητών. Επομένως, η ποινική δίωξη αποτελεί απλά χαρακτηριστικό του μένους που υπάρχει από μεριάς καθηγητών για τους φοιτητές που επιλέγουν να σηκώσουν το κεφάλι.

Η δε περίπτωση της απολυμένης εργαζόμενης μας δείχνει με τον πλέον εμφανή τρόπο, την αντιμετώπιση της εργοδοσίας, σε χρόνια μνημονίου, σε όποιον/α διεκδικεί το αυτονόητο. Η εργαζόμενη είχε ξαναπασχολήσει την εργοδοσία, όταν σε προηγούμενη εγκυμοσύνη της, η εργοδοσία της ζήτησε να ρίξει το παιδί ώστε να συνεχίσει να έχει τη δουλειά της, κάτι που φυσικά η ίδια αρνήθηκε και την απέλυσαν. Έπειτα από τη διεκδίκηση της επαναπρόσληψης της, και με τη συμβολή του Σωματείου της, η εργαζόμενη επέστρεψε στην εργασία της, την άφησαν μήνες απλήρωτη ώστε να εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Όταν, λοιπόν η εργαζόμενη διεκδίκησε τα δεδουλευμένα της, η εργοδοσία της ανακοίνωσε την απόλυση της, αλλά και την ποινική δίωξη με μηνύσεις εναντίον αυτής και του Σωματείου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το μεσαιωνικό παρόν, της «δεύτερης φοράς Αριστεράς», η εργασία και η εκπαίδευση μπαίνουν σε καλούπια που δεν χωράνε διεκδικήσεις, παρά μόνο η αποδοχή και η συναίνεση. Τέτοιες περιπτώσεις μας αναδεικνύουν πως, παρά την οποιαδήποτε έκβαση, έχει επανέλθει η αναγκαιότητα της συλλογικής αντίδρασης, για κάτι που αν και στοχοποιεί λίγους, πάντα θα αφορά τους πάντες. Έτσι αν το παρόν μας είναι η τρομοκράτηση και ο εκφοβισμός, το μέλλον μας δε μπορεί παρά να είναι η αμφισβήτηση και η διεκδίκηση των αυτονόητων.

Δεν γίνεται να αποδεχτούμε αυτήν την πραγματικότητα. Η γενιά που μεγάλωσε την εποχή της χρηματιστηριακής φούσκας, και “πιάστηκε” στον μνημονιακό μεσαίωνα, δεν πρόκειται να στοιβάξει τα όνειρα, τις ελπίδες και τις προσπάθειες της, για καλύτερη εκπαίδευση και εργασία, στους όρους όπου επιβάλλουν οι σύγχρονες οικονομικές και κοινωνικές ελίτ.

Ο Σύλλογος Φοιτητών Φυσικής, καλεί αύριο Πέμπτη 10/3 και ώρα 8.00πμ στην πλ. Ελευθερίας, Ηράκλειο Κρήτης, να απαιτήσουμε την αθώωση των συμφοιτητών μας.

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καλεί επίσης την Παρασκευή 11/3 και ώρα 9.15πμ έξω απ΄την επιθεώρηση εργασίας στην πλ. Αγίας Αικατερίνης, στον Αγ. Μηνά.

Για να σταματήσουμε τις ποινικοποιήσεις των αγώνων!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ