brigada.gr – «Για τις φοιτητικές εκλογές που φύγανε και για τις μάχες...

brigada.gr – «Για τις φοιτητικές εκλογές που φύγανε και για τις μάχες που έρχονται»

της Εύας Μάντζαρη από το 6ο φύλλο της εφημερίδας "έξοδος 133" - 27/05/2016

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές, φάνηκε πως είχαν ένα σχετικά αυξημένο ενδιαφέρον, από όποια σκοπιά κι αν τις προσεγγίσει κανείς.

Πέρα από το ότι αποτελεί ακόμα ένα μέτρο, μία αποτύπωση, για τα χαρακτηριστικά της σπουδάζουσας νεολαίας σήμερα, η σύμπραξη της πλειοψηφίας των αριστερών σχημάτων σε σχολές, μονοπώλησε αρκετά το ενδιαφέρον και το τι στόχους και αποτέλεσμα μπορεί να έχει αυτή.

Καθώς έχει περάσει μία πυκνή πολιτική χρονιά, που βρήκε τους νέους και τις νέες της κοινωνίας, σε ένα συναισθηματικό roller coaster, όσον αφορά τη συμμετοχή τους στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα, με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητική δύναμη, τη μετέπειτα συνθηκολόγηση του και την παρατεταμένη διαπραγμάτευση, την ελπίδα για κατάργηση των μνημονίων μετά το ηχηρό 62% του δημοψηφίσματος και την τελική παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ στις ορέξεις των δανειστών, οι φοιτητικές εκλογές δώσανε τα μηνύματα για την αντιμετώπιση της νεολαίας σε όλα τα παραπάνω κι άλλα τόσα, που έχει δημιουργήσει αυτή η κρίση.

Η απογοήτευση της νεολαίας…

Αρχικό στοιχείο αποτίμησης, είναι πως η απογοήτευση της νεολαίας για τη συλλογική και αποτελεσματική δράση, είναι το χαρακτηριστικό που για ακόμα μια χρονιά έθρεψε τις δυνάμεις της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, που προσπαθώντας να κρύψει κάτω από το χαλί τις κοκορομαχίες γους διασπάστηκε από τη ΔΑΠ, παρουσίασε αθροισμένα τα ποσοστά της νίκης της.

Τα χαρακτηριστικά πελατειακών σχέσεων και ιδιώτευσης, πασπαλισμένα με νεοσυντηρητικές συμπεριφορές και απόψεις φαίνεται να γίνανε κυρίαρχα στην πλειοψηφία των συλλόγων, δίνοντας το πάτημα στη ΔΑΠ για περαιτέρω απαξίωση των συλλογικών και συμμετοχικών διαδικασιών του φοιτητικού σώματος.

Περιστατικά, όπως στην Κομοτηνή που η ΔΑΠ προχώρησε μόνη της σε δημιουργία νέου συλλόγου, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου που μέχρι τελευταία μέρα των εκλογών δε δεχόταν υποψηφιότητες σχημάτων που δε συμμετείχαν στην εκλογοαπολογιστική μέχρι και περιπτώσεις χρηματισμού φοιτητών για να συμμετέχουν με την υποψηφιότητα τους και τη ψήφο τους στα ψηφοδέλτια της ΔΑΠ, σε μια σειρά από συλλόγους, χαρτογραφούν ξεκάθαρα πως η ΔΑΠ αποτελεί ένα μηχανισμό απαξίωσης και ευτελισμού των συλλογικών διαδικασιών των φοιτητών, φυσικά στοχεύοντας τα ανατρεπτικά χαρακτηριστικά που μπορούν να αποκτήσουν.

Από την άλλη πλευρά, οι πιο μαχητικές διαθέσεις των φοιτητών φάνηκαν από την στήριξη τους τόσο στα ψηφοδέλτια της Πανσπουδαστικής, παρά τον σεχταριστικό της χαρακτήρα ως προς τον τρόπο πάλης των φοιτητικών συλλόγων, που περνάει μόνο μέσα από τις αναλύσεις και τις πρακτικές του ΚΚΕ, αγνοώντας κάθε έννοια χειραφέτησης των φοιτητών, όσο στηρίζοντας τα ενωτικά ψηφοδέλτια των δυνάμεων των ΕΑΑΚ, της Αριστερής Ενότητας και του Αριστερού δικτύου νεολαίας και ανένταχτων.

Εμάς βεβαία μας ενδιαφέρει να σταθούμε σε αυτήν την τελευταία προσπάθεια, που αποτελεί απότοκο δουλειάς, επεξεργασίας και ανάλυσης πολλών χώρων της ελληνικής Αριστεράς τα τελευταία χρόνια, πάνω στη βάση της αδράνειας που επικρατεί τα χρόνια της κρίσης πανελλαδικά στους φοιτητικούς
συλλόγους, τόσο λόγω ενδογενών συμπεριφορών της αριστεράς, όσο και λόγω των εξωγενών παραγόντων που δημιούργησε η κρίση και η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση της τελευταίας δεκαετίας. Αποτελεί μία προσπάθεια που σε πολλούς συλλόγους μπόρεσε να ξεκινήσει με τη σύμπραξη των
αγωνιζόμενων δυνάμεων και φοιτητών/τριών, πάνω σε καθημερινές διεκδικήσεις, όπου πιάνοντας το νήμα της συμπόρευσης και της συσπείρωσης του φοιτητικού σώματος, μπορεί να εξασφαλίσει ενεργούς συλλόγους, με παρεμβατικά χαρακτηριστικά τόσο στην ακαδημαϊκή ζωή, όσο και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.

Επίδικο: να υπάρχει συνέχεια

Αποτελεί επίδικο, φυσικά, αυτές οι προσπάθειες, να μη σταματήσουν στην κοινή εκλογική συμπόρευση, ώστε απλά και μόνο να αυξήσουν τα κουκιά της τάδε ή της δείνα αριστερής δύναμης, αλλά να συνεχίσουν ενωτικά, συσπειρωτικά και αποτελεσματικά, ώστε να δημιουργηθεί εκείνος ο χώρος που οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα βρούν ως χώρο αναφοράς για σκέψη, δράση και οργάνωση των αγώνων που όλη η κοινωνία έχει ανάγκη, για την απαλλαγή από τα μνημόνια, τα πανεπιστήμια-παραγωγικές μονάδες ανέργων, την ιδιωτικοποίηση τους και την διεκδίκηση της ακαδημαϊκής γνώσης από εργαλείο των αγορών, σε όπλο στα χέρια των αγωνιζόμενων τάξεων.

ΥΓ. Το να προσθέσουμε στην ανάλυση αυτή την αστεία προσπάθεια της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχει στους φοιτητικούς συλλόγους με τα σχήματα του ΒLOCO, καταλήγει ταυτόσημα σχεδόν για την αντιμετώπιση μας ως προς τις δυνάμεις της ΠΑΣΠ. Το μόνο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι πως όταν μία κοινωνία έχει απορρίψει συλλήβδην τις μνημονιακές πολιτικές, ενώ εσύ συνεχίζει να επιβάλλεις τη λογική “Ε και ΤΙΝΑ κάνουμε;!” , είναι φυσικό να μην βρεις κοντά σου το νεολαιίστικο ακροατήριο που με τις πολιτικές που επιβάλλεις υποθηκεύεις το παρόν και το μέλλον του. Και αυτό όσο πιο γρήγορα γίνει αντιληπτό, τόσο πιο γρήγορα θα ξεμπερδέψουμε με αυτές τις δυνάμεις, όπως ξεμπερδέψαμε και με τις προηγούμενες.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ