Editorial – 27/05/2016

Editorial – 27/05/2016

από το 6ο φύλλο της εφημερίδας "έξοδος 133"

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η Κυβέρνηση για μία ακόμη φορά πανηγυρίζει για τις αποφάσεις του τελευταίου Eurogroup, για μία ακόμη φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι, για μία ακόμη φορά υποτιμά τη νοημοσύνη του λαού, επιδεικνύοντας την αλαζονεία και τον κυνισμό της.

Καμμία συζήτηση για το χρέος δεν άνοιξε, καμμία προοπτική για ανάπτυξη -ακόμη και με τον τρόπο που την αντιλαμβάνονται οι σοσιαλδεξιονεοφιλελεύθεροι της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ- δεν διαφαίνεται, καμμία διαπραγμάτευση επί της ουσίας δεν έλαβε χώρα.

Αυτό που κατόρθωσε και περηφανεύονται η κυβέρνηση και οι -έχοντες ίδια οφέλη- ακόλουθοί της δεν έχει καμμία σχέση με την εικόνα που παρουσιάζεται και φυσικά με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας.

  • Άλλο πράγμα η διαγραφή του χρέους και άλλο πράγμα αυτό που έφερε η κυβέρνηση: μία συζήτηση που θα ανοίξει για τη ρύθμιση του χρέους με ελαφρύνσεις στα επιτόκια και τη διάρκεια και μάλιστα από το 2018. Αναμένουμε να δούμε τον πρωθυπουργό να φορέσει γράβατα και να προβαίνει σε αστεϊσμούς με τον Ιταλό ομόλογό του, κ. Ρέντσι.
  • Άλλο πράγμα η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας προς όφελος του ίδιου του λαού και άλλο η επικύρωση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και αυτό που έφερε η κυβέρνηση: το άμεσο ξεπούλημα του Ελληνικού -αλήθεια, σε ποιον άραγε; Εμείς προτείνουμε να προβεί γρήγορα γρήγορα και στο ξεπούλημα της Πλατείας Ομονοίας για λόγους συμβολικότητας. Η πρώτη μας σκέψη βέβαια ήταν η Πλατεία Συντάγματος αλλά ο συμβολισμός θα ήταν αδύναμος αφού ξεπούλησαν ήδη το Σύνταγμα της χώρας.
  • Άλλο πράγμα η άρση της διάταξης της απαράδεκτης αναδρομικής επιστροφής του ΕΚΑΣ και άλλο πράγμα αυτό που έφερε η κυβέρνηση: την «κάλυψη» του δημοσιονομικού κενού που προκύπτει από την άρση της διάταξης περί ΕΚΑΣ. Λες και ενδιαφέρει πολύ τον κόσμο ο τρόπος της νέας οικονομικής αφαίμαξης αφού από την ίδια τσέπη βγαίνει: αυτήν των λαϊκών στρωμάτων.

Σημειώνουμε, επίσης, πως στα κόκκινα δάνεια, ζητείται η πώληση και των δανείων που φέρουν την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Η πολιτική αγυρτεία και η εξαπάτηση που κάνει η συγκυβέρνηση δεν έχουν τελειωμό. Με απλά ελληνικά, αυτό που έκανε η μνημονιακότερη κυβέρνηση των τελευταίων ετών ήταν να νομοθετήσει ένα πολυνομοσχέδιο που θα ματώσει τον ελληνικό λαό.

Ένα πολυνομοσχέδιο που ήθελε να το έχει στα χέρια σαν διαπραγματευτικό χάρτι εν όψει του Eurogroup. Κι αυτό που κατάφερε ήταν να φέρει νέα μέτρα και νέο μνημόνιο εις βάρου του λαού.

Επιγραμματικά

Η Κυβέρνηση συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό το ξεπούλημα της Ελλάδας και των πολιτών της.

Έδωσε τα κλειδιά της δημόσιας περιουσίας με το «καταπληκτικό» Υπερταμείο.

Έδωσε τα κλειδιά της ιδιωτικής περιουσίας με τα κόκκινα δάνεια.

Έδωσε τα κλειδιά του πολιτεύματος και της Δημοκρατίας με τον «καταπληκτικό κόφτη» και τη νέα, «καταπληκτική», Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.

Και υπογράφει το ένα μνημόνιο μετα το άλλο.

Όλα αυτά συνιστούν προδοσία εις βάρος του ελληνικού λαού και ο κ. Τσίπρας έχει ήδη γραφεί με τα μελανότερα χρώματα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Από την άλλη, κρίνεται απαραίτητο και αναγκαίο να δοθεί μία απάντηση σε όλα αυτά.

Αυτό προϋποθέτει την ολική συντριβή και καταστροφή οποιουδήποτε δίαυλου επικοινωνίας με το νεομνημονιακό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Σε όλα τα επίπεδα.

Ο «κοινωνικός» ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει στρατόπεδο εδώ και καιρό. Και είναι απέναντι από αυτό όπου βρισκόμαστε οι περισσότεροι, από όπου βρίσκεται ο ελληνικός λαός.

Αυτό είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρο.

Η Αριστερά θα πρέπει να έχει πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση αυτής της απάντησης. Με κοινωνό, όμως, και συμμέτοχο τον ίδιο τον λαό.

Κι όχι με τον λαό απλό αποδέκτη νέων ασκήσεων επί χάρτου, νέου αφηγήματος, ίδιας πολιτικής με τη λογική της ανάθεσης.

Είναι η καίρια στιγμή που ο καθένας οφείλει να πάρει μαθήματα από τα ατομικά και συλλογικά σφάλματα, να διδαχθεί από τα λάθη και να δώσει ό,τι περισσότερο μπορεί να μην επαναληφθούν γιατί -δυστυχώς- οι συνθήκες δεν επιτρέπουν περισσότερη ολιγωρία, περισσότερους δισταγμούς, περισσότερη αμφιθυμία.

Ως εδώ…

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ