Editorial – 01/04/2016

Editorial – 01/04/2016

1
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
photo: Γιώργος Αρβανίτης

Το αιματηρό τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες με τους δεκάδες νεκρούς και τους εκατοντάδες τραυματίες έδωσε μια ακόμη αφορμή στην ηγεσία της ΕΕ, αλλά και στις πιο αντιδραστικές και ρατσιστικές φωνές να ξεσπαθώσουν ζητώντας μονιμοποίηση του κράτους «έκτακτης ανάγκης», χώρες-φρούρια και ακόμη πιο κλειστά σύνορα για να αντιμετωπίσουν τον «εξωτερικό εχθρό», αλλά και ενάντια σε κάθε προοδευτική φωνή. Η ΕΕ εκμεταλλευόμενη την παράλυση της κοινωνίας από τον φόβο επιδιώκει την ολοένα και μεγαλύτερη περιστολή κάθε ελευθερίας και δημοκρατικού δικαιώματος, υιοθετώντας την ατζέντα των πιο εθνικιστικών και ακροδεξιών δυνάμεων, οι οποίες με την ξενοφοβική ρητορική τους απέναντι στους πρόσφυγες κερδίζουν έδαφος και ανεβάζουν τα εκλογικά ποσοστά τους σε μια σειρά χωρών σε όλη την Ευρώπη.

Οι επίγονοι των αποικιοκρατών δεν μπορούν να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και, πνιγμένοι από ηθική αγανάκτηση, να κατηγορούν τους «κακούς» και «βάρβαρους» μουσουλμάνους, οι οποίοι θέλουν να καταστρέψουν την «πολιτισμένη» Ευρώπη. Ας μην ξεχνάμε ότι η «πολιτισμένη» Δύση συνεχίζει να σκορπάει ιμπεριαλιστικές βόμβες στη Μ. Ανατολή και να υψώνει τείχη στους ξεριζωμένους των πολέμων που η ίδια προκάλεσε.

Δεν υπάρχει κανένας πόλεμος πολιτισμών όπως θέλουν να πείσουν τους πολίτες τους οι ευρωπαϊκές ελίτ, κρύβοντας ουσιαστικά την αλήθεια, ότι είναι τα απάνθρωπα καπιταλιστικά συμφέροντα και οι φονικοί πόλεμοι για την εκμετάλλευση του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών σε Αφρική και Ασία που έσπειραν το μίσος και την εκδίκηση και όπλισαν τα χέρια των τρομοκρατών, σπρώχνοντάς τους σε τυφλά χτυπήματα στις πρωτεύουσες της Ευρώπης.

Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση δεν έχει κανένα ηθικό πλεονέκτημα απέναντι στους αντιπάλους της. Από τη γέννησή της μέχρι και σήμερα, στην αρχή ως ΕΟΚ και μετέπειτα ως ΕΕ, χώρες του σκληρού της πυρήνα έχουν εμπλακεί σε μια σειρά από πολέμους, επεμβάσεις και πραξικοπήματα για να προασπίσουν τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα «πολιτισμού»: Η Γαλλία από το 1957 έως το 1961 έπνιξε μέσα στο αίμα τον αντιαποικιοκρατικό αγώνα της Αλγερίας. Επίσης, η Γαλλία και η Βρετανία επέβαλαν με αφάνταστη βία και σκληρότητα την κλοπή των πρώτων υλών σε μια σειρά χωρών της Αφρικής (Μάλι, Σιέρα Λεόνε κ.ά.), ενώ ήταν η ΕΕ που στήριξε τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και συμμετείχε μαζί με τις ΗΠΑ στον βομβαρδισμό της.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι συνθήκες για τη δημιουργία ενός διεθνούς αντιπολεμικού κινήματος, το οποίο δεν θα ηθικολογεί γενικά και αφηρημένα κατά των πολέμων, αλλά θα θέτει ξεκάθαρα το ταξικό τους περιεχόμενο. Θα εξηγεί ότι τους προκαλούν τα αδιέξοδα του καπιταλισμού και ότι εχθρός μας δεν είναι οι άλλοι λαοί, αλλά οι «δικοί μας» καπιταλιστές και θα βάζει ως καθήκον την πάλη για την ανατροπή της αστικής τάξης σε κάθε χώρα, αν δεν θέλουμε να βυθιστούμε σε μια νέα παγκόσμια βαρβαρότητα.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ