Ελένη Ηλιοπούλου: έχουμε εξουσιαστική σχέση απέναντι στα ζώα

Ελένη Ηλιοπούλου: έχουμε εξουσιαστική σχέση απέναντι στα ζώα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη ΦΑΙΗ ΛΙΑΡΑ, 18/03/2016

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ελένη Ηλιοπούλου, δημοσιογράφος, δημιουργός www.zoosos.gr

Έχουμε εξουσιαστική σχέση απέναντι στα ζώα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη ΦΑΙΗ ΛΙΑΡΑ


Ποια κρίνετε πως είναι τα σημαντικότερα προβλήματα των ζώων στη χώρα μας, παραγωγικών και συντροφιάς;

Η παρουσία του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη είναι η αιτία όλων των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα ζώα. Όμως δύο είναι σημαντικότερες κατηγορίες εγκλημάτων, η παθητική και η ενεργητική κακοποίηση.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα παίζει τον ρόλο της αλλά σημαντικότερη αιτία είναι η κρίση αξιών που βιώνουμε παρά η έλλειψη χρημάτων. Εκείνος που απαγχονίζει τον σκύλο, που ρίχνει φόλα στη γάτα, που πυροβολεί το γεράκι δεν το κάνει γιατί είναι φτωχός και κατατρεγμένος. Το κάνει γιατί νιώθει ότι έχει την εξουσία, τη δύναμη να το κάνει και γιατί πιστεύει -όχι άδικα- ότι θα μείνει ατιμώρητος.

Φυσικά αυτό που οδηγεί σε αυτές τις συμπεριφορές -πέρα από τις όποιες διαταραχές μπορεί να έχει ο δράστης- είναι η απουσία γενικότερης φιλοζωικής κουλτούρας. Δεν μαθαίνουμε να σεβόμαστε τα ζώα αλλά από πολύ νωρίς μας διδάσκουν να τα αντιμετωπίζουμε ως εργαλεία, δηλαδή ο σκύλος είναι φύλακας, η κατσίκα υπάρχει για να την αρμέγουμε, το γαϊδούρι για να μεταφέρει. Δεν τα θεωρούμε βιολογικούς εταίρους. Νομίζουμε, με θράσος μάλιστα, ότι υπάρχουν μόνο για να υπηρετούν το είδος μας, για να παίρνουμε από αυτά ό,τι θέλουμε. Δεν τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στη ζωή γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι δεν έχουν ανάγκη. Κυρίως οι ηλικιωμένοι νομίζουν ότι δεν τρέχει και τίποτα αν κακοποιούν ζώα, αν τα βασανίζουν, αν τα κακομεταχειρίζονται ειδικά αν τους ανήκουν ως περιουσιακό στοιχείο.

Ποιοι θα λέγατε πως είναι υπεύθυνοι; Ή σε κάθε περίπτωση ποια είναι τα αίτια των προβλημάτων που μας αναφέρατε μόλις;

Υπεύθυνοι γι’ αυτήν την κατάσταση είμαστε όλοι μας. Επιμέρους ευθύνες έχουν εκείνοι που έχουν ζώα υπό την κατοχή τους, αλλά και φυσικά οι Αρχές. Για παράδειγμα, ευθύνες έχουν οι δήμοι που δεν εφαρμόζουν προγράμματα ορθής διαχείρισης αδέσποτων ζώων αν και είναι επιφορτισμένοι  εδώ και πολλά χρόνια με αυτήν την αρμοδιότητα. Ευθύνες έχει η αστυνομία που όταν γίνονται καταγγελίες για κακοποίηση ζώων οι αστυνομικοί δεν παρεμβαίνουν, ώστε να οδηγηθούν οι δράστες στη δικαιοσύνη.
Ευθύνη έχουν οι κτηνίατροι που σπανίως έως ποτέ δεν καταγγέλλουν αυτά που καθημερινά βλέπουν να υφίστανται τα ζώα (κάθε είδους) από τους πελάτες τους. Αν ένας παιδίατρος διαπίστωνε ότι ένα παιδί κακοποιείται θα τον κατηγορούσαμε αν δεν κατήγγειλε στις Αρχές αυτό που είδε να συμβαίνει, σωστά;

Οι κτηνίατροι σπανίως παίρνουν την πρωτοβουλία να καταγγείλουν τον πελάτη τους που π.χ. εξαιτίας της αδιαφορίας του οδήγησε στην κακοποίηση ενός ζώου δηλαδή άφησε το σκυλί να γεμίσει τσιμπούρια με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ζωή του από Ερλιχίωση ή είδε ότι ο κτηνοτρόφος έχει δεμένα και τα τέσσερα πόδια της αγελάδας (αντί να φτιάξει φράκτη στο χωράφι που το ζώο βόσκει) με αποτέλεσμα να καθηλώνει ένα πλάσμα εξαναγκάζοντάς το σ’ ένα βασανιστήριο που διαρκεί διά βίου…

Πολλοί αναγνωρίζουν πλέον ότι τα ζώα έχουν δικαιώματα και φυσικά είναι απαράδεκτη η καταπάτησή τους, ισχυρίζονται ωστόσο πως, ειδικά αυτή τη δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας, προέχει ο άνθρωπος και τα προβλήματά του. Ότι, με άλλα λόγια, είναι πολυτέλεια και οικονομικά ασύμφορο να αποτελούν η προστασία και τα δικαιώματα των ζώων πεδίο διεκδίκησης. Τι απαντάτε σε αυτό;

Το να υπερασπίζεσαι αυτόν που υποφέρει, είτε είναι άνθρωπος ή ζώο, χαρακτηρίζεται ως πολυτέλεια μόνο από τους αδίστακτους. Το επιχείρημα αυτό μου θυμίζει αυτό που λένε αρκετοί εις βάρος των προσφύγων. Θεωρούν ότι δίνουμε σημασία στους ξένους και όχι στον Έλληνα που πεινάει.

Αν νοιάζεσαι ουσιαστικά θα τρέξεις να βοηθήσεις θα κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου. Άλλος προσφέρει σε ανθρώπους, άλλος προσφέρει σε ζώα, σε πλάσματα που έχουν αισθήσεις, ανάγκες και βασανίζονται κυρίως εξαιτίας μας. Το να ρωτάς γιατί βοηθάς εκεί και όχι αλλού είναι ανοησία. Καθένας κάνει αυτό που μπορεί, το θέμα είναι εσύ τι κάνεις.

Όσοι ασκούν κριτική συνήθως δεν νοιάζονται ούτε για τον συνάνθρωπό τους ούτε για τον άστεγο Έλληνα ούτε για τον πρόσφυγα ούτε για τον μετανάστη ούτε για το παιδί στα φανάρια ούτε για εκείνον που η τράπεζα τον πετάει έξω από το σπίτι του. Είναι κυρίως της λογικής «άσε να βγάλει άλλος το φίδι από την τρύπα».

Συχνά ακούμε το εξής: «Εδώ πεινάνε παιδιά και εσείς ασχολείστε με τα κοπρόσκυλα». Αν εκείνη την ώρα διατηρήσεις την ψυχραιμία σου και δεν στείλεις τον διάολο αυτόν που σου κάνει κριτική επειδή βάζεις νερό ή τροφή σ’ ένα ζώο που πεινάει και διψάει και τον ρωτήσεις «Ποιο παιδί βοήθησες σήμερα;» θα λάβεις ως απάντηση τη σιωπή του ή την ειρωνεία του. Γι’ αυτό και πρέπει με θάρρος και αποφασιστικότητα να απαντάμε σε όσους με γελοία επιχειρήματα προσπαθούν να μειώσουν την αξία της προσφοράς βοήθειας προς τα ζώα.

Η απουσία κονδυλίων είναι σημαντικό θέμα, αλλά πώς γίνεται οι δήμοι να βρίσκουν πάντα κονδύλια ή και χορηγούς για πανηγύρια και εορτασμούς και να μη δίνουν χρήματα για φάρμακα και τροφές για τα ζώα;

Για την ορθή διαχείριση των αδέσποτων ζώων δεν απαιτείται να ξοδευτούν τεράστια ποσά. Απαιτείται πολιτική βούληση. Χρειάζεται να νοιαστείς για να εφαρμόσεις τη νομοθεσία. Να ιδρύσεις π.χ. ένα δημοτικό κτηνιατρείο που θα κοστίσει λιγότερο -απ’ ό,τι αν δώσεις με ανάθεση το έργο- και θα προσφέρει πολλά στα ζώα και στο κοινωνικό σύνολο.

Επίσης παρά το γενικότερο οικονομικό στρίμωγμα αν ο δήμος κάνει μια ειλικρινή πρόσκληση ενδιαφέροντος πολλοί δημότες θα νοιαστούν να συνεισφέρουν και να βοηθήσουν αρκεί να μη νιώσουν ότι τους εξαπατούν ή τους φορτώνουν τις δικές τους ευθύνες.

Υπάρχει επαρκές νομικό πλαίσιο; Πιστεύετε πως εφαρμόζεται;

Το νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει, μπορεί να βελτιωθεί αλλά είναι σε καλό δρόμο. Εκείνοι που οφείλουν να το εφαρμόζουν όμως έχουν απαρχαιωμένες απόψεις -ιδίως οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠ.Α.Α.Τ.- για τα δικαιώματα των ζώων, τα οποία κατά κύριο λόγο τα αντιμετωπίζουν ως φορείς μικροβίων, επιζήμια για τον άνθρωπο.

Τι οφείλει να πράξει κανείς σε περίπτωση κακοποίησης;

Όποιος διαπιστώσει ότι ένα ζώο κακοποιείται, δηλαδή δεν έχει τροφή, νερό, στέγη, είναι χωρίς περίθαλψη ενώ είναι άρρωστο ή κάποιος το χτυπάει, το έχει δεμένο στη μέση του πουθενά κ.ο.κ., θα πρέπει να κάνει καταγγελία στην αστυνομία ή στην αρμόδια Εισαγγελία. Είναι σημαντικό να είμαστε σε ετοιμότητα γιατί μικρά ή μεγάλα εγκλήματα συμβαίνουν καθημερινά δίπλα μας. Στο απέναντι μπαλκόνι, στην ταράτσα του διπλανού κτιρίου μπορεί να είναι ένα πλάσμα που υποφέρει. Οι φωτογραφίες (ή και τα βίντεο) βοηθούν πάντα ως στοιχεία. Οι περισσότεροι έχουμε κινητά που μπορούν εύκολα να καταγράψουν εικόνες οι οποίες θα βοηθούσαν στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Γι’ αυτό η καταγραφή είναι σημαντική ώστε να υπάρχουν εκείνα τα δεδομένα που αποδεικνύουν ότι εκεί υπήρχε ή υπάρχει ένα πλάσμα που υποφέρει και πρέπει να αναζητηθεί από την αστυνομία – το ποιος ευθύνεται για την κατάσταση του.

zoosos logoΠολλοί μπερδεύουν την καταγγελία στις Αρχές με το ρουφιανιλίκι. Αδυνατούν να καταλάβουν ότι η σιωπή είναι συνενοχή, ότι τα ζώα δεν μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, δεν μπορούν να δείξουν τον δράστη. Δυστυχώς η αστυνομία, η μόνη εξουσιοδοτημένη Αρχή για να παρεμβαίνει, συχνά αδιαφορεί. Οι αστυνομικοί υπάλληλοι είναι κομμάτι της κοινωνίας που ζούμε και αυτοί αντιμετωπίζουν τα εγκλήματα εις βάρος των ζώων ως υποδεέστερης σημασίας θέματα. Φυσικά έχουν γίνει κάποια βήματα αλλά ακόμα είμαστε στην αρχή.

Ακόμα και από αστυνομικούς ακούμε απαντήσεις όπως «δικό του είναι ό,τι θέλει το κάνει» ή «που θέλετε να το έχει κυρία μου στο σαλόνι;» ή «σκύλος είναι δεν καταλαβαίνει», «εσένα τι σε νοιάζει». Φυσικά η σεξιστική αντιμετώπιση των γυναικών που κάνουν καταγγελίες είναι συνηθισμένο μοτίβο. Είμαστε οι αγάμητες, οι γεροντοκόρες, οι προβληματικές, οι αργόσχολες που δεν έχουν τίποτε καλύτερο να κάνουν.

Αν βέβαια γνωρίζεις τα βασικά της νομοθεσίας αντιμετωπίζεις τους επικριτές καταλλήλως. Άλλωστε τα αδικήματα εις βάρος των ζώων διώκονται στο πλαίσιο του Aυτόφωρου, δεν χρειάζεται να πληρώσεις χρήματα για να κάνεις καταγγελία, αλλά είναι κρίσιμο τις καταγγελίες να τις κάνουν οι αυτόπτες μάρτυρες.

Η δική σας πρόταση για να βελτιωθεί η κατάσταση για τα ζώα ποια είναι;

Για να βελτιωθεί η κατάσταση απαιτείται εκπαίδευση. Πρέπει να μπει μάθημα φιλοζωίας στα σχολεία από το νηπιαγωγείο. Πρέπει τα παιδιά μας να διδάσκονται την αγάπη και τον σεβασμό στα άλλα είδη ζωής. Μόνο η νέα γενιά θα αλλάξει την κατάσταση.

Φυσικά είναι απολύτως απαραίτητο να μπει αυστηρός έλεγχος στην πώληση χημικών ουσιών όπως είναι τα φυτοφάρμακα. Οι φόλες είναι τεράστιο πρόβλημα. Είναι το «υπερόπλο» στα χέρια εκείνων των αδίστακτων – των δολοφόνων της διπλανής πόρτας – που καθημερινά δηλητηριάζουν ζώα παντού στη χώρα. Τα θύματα είναι χιλιάδες. Γατιά, σκυλιά κυρίως αλλά και άγρια είδη όπως οι αλεπούδες, οι λύκοι. Θύματα της δευτερογενούς δηλητηρίασης πέφτουν και σπάνια αρπακτικά όπως οι γύπες, είδη υπό εξαφάνιση όπως ο Ασπροπάρης, καθώς τρέφονται με πτώματα ζώων που έχουν ήδη δηλητηριαστεί από φόλα με αποτέλεσμα να πεθαίνουν και αυτά.

Επίσης, θα πρέπει να αναθεωρηθεί και ο τρόπος που δίνονται οι κυνηγετικές άδειες. Ο περιορισμός της κυνηγετικής δραστηριότητας είναι μια πολύ σημαντική πολιτική πρωτοβουλία που πρέπει να πάρει όποιος ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, αν και κατά την προσωπική μου άποψη θα έπρεπε να απαγορευθεί τελείως. Έλεγχος πρέπει να γίνεται και στην πώληση αεροβόλων όπλων, καθώς δεκάδες ζώα μένουν ανάπηρα επειδή πυροβολήθηκαν με αεροβόλο το οποίο δίνεται χωρίς άδεια στον οποιονδήποτε.

Φυσικά θα πρέπει να αλλάξει η διατροφική μας κουλτούρα, καθώς τα μεγαλύτερα βασανιστήρια τα υφίστανται τα ζώα που εκτρέφονται για το κρέας, το γάλα, τα αβγά, το δέρμα, τη γούνα τους. Τα εγκλήματα που υφίστανται τα ζώα στα πτηνοτροφεία, στη βιομηχανία κρέατος, γάλακτος, γούνας και σε άλλες εμπορικές δραστηριότητες παραμένουν αθέατα. Αν δεν βγει από το καθημερινό μενού μας το κρέας και τα παράγωγά του το βασανιστήριο αυτών των ζώων δεν θα περιοριστεί ποτέ.

Η σελίδα σας έχει ταχθεί ανοικτά κατά ακροδεξιών στοιχείων που δηλώνουν ότι νοιάζονται για τα ζώα. Πιστεύετε ότι είναι εφικτό να έχουν δικαιώματα τα ζώα σε μια κοινωνία ρατσιστική και βαθιά ταξική λαμβάνοντας υπόψη πως αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης;

Όσοι αρθρογραφούν στο www.zoosos.gr έχουν ξεκάθαρη θέση και στάση απέναντι στους φασίστες. Συνεχώς λέμε ότι ρατσισμός και φιλοζωία είναι έννοιες ασύνδετες, αντίθετες. Προωθούμε την ιδέα του αντισπισισμού, δεν αντιμετωπίζουμε τα άλλα είδη ζωής ως κατηγορίες, ως εργαλεία για κάθε χρήση γι’ αυτό και επισημαίνουμε ότι η εγκληματική ιδεολογία του ναζισμού (το απόλυτο όπλο του καπιταλισμού) από εμάς δεν είναι αποδεκτή και οι οπαδοί της ανεπιθύμητοι και δακτυλοδεικτούμενοι.

Εμείς δεν αντιμετωπίζουμε ως υποδεέστερα πλάσματα ούτε τα άλλα είδη ζώων ούτε τον συνάνθρωπο όποιο χρώμα και αν έχει στο δέρμα του. Είμαστε όλοι διαφορετικοί αλλά ισάξιοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Φυσικά οι απειλές από τους χρυσαυγίτες δεν είναι λίγες και εκφράζονται ποικιλοτρόπως. Μας έχουν απειλήσει ότι θα ρίξουν το σάιτ επειδή γράφουμε γι’ αυτά τα θέματα, επειδή υπερασπιζόμαστε τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους ξένους. Όταν προκύπτουν τέτοια θέματα θυμίζουμε στους αναγνώστες μας ότι όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί κακοποιούν ζώα και οι Έλληνες στην Ελλάδα είναι αυτοί που πρωταγωνιστούν στα εγκλήματα εις βάρος των ζώων. Δεν είναι οι ξένοι βάρβαροι και εμείς οι καλοί και συμπονετικοί.

Πριν από μερικές ημέρες -και είναι η πρώτη φορά που το λέω δημόσια- πήρα αντίγραφο της μήνυσης που κατέθεσε εναντίον μου ο Άγγελος Αγγελέτος, ένας από τους δικηγόρους των χρυσαυγιτών, γνωστός στους κύκλους των φιλόζωων ο οποίος μάλιστα αυτοχαρακτηρίζεται και ως αριστερός!  Ο συνήγορος της Ελένης Ζαρούλια, η οποία όλοι γνωρίζουμε ότι είναι βουλευτής της Χ.Α. και σύζυγος του αρχηγού των φασιστών με κατηγορεί στη μήνυσή του επειδή αναφέρω ότι είναι δικηγόρος των νεοναζί… λες και δεν είναι.

Συχνά για να αντιμετωπίσουμε την προπαγάνδα των φασιστών δημοσιεύουμε ρεπορτάζ για ξεριζωμένους ανθρώπους όπως είναι οι πρόσφυγες που τρέχουν να γλιτώσουν από τις φλόγες του πολέμου και κουβαλούν μαζί τους τα σκυλιά και τα γατιά τους, γιατί τα αντιμετωπίζουν ως μέλη της οικογένειάς τους και δεν μπορούν να τ’ αφήσουν πίσω. Δυνάστες των ζώων θα βρεις παντού, σε κάθε κοινωνία και σε κάθε οικονομική τάξη. Ούτε ο φτωχός αναγκαστικά προστατεύει τα ζώα ούτε ο πλούσιος είναι ντε και καλά δυνάστης τους. Όμως ουσιαστικό λόγο για τα δικαιώματα των ζώων δεν αρθρώνει δυστυχώς ούτε η Αριστερά. Ελάχιστα στελέχη που προέρχονται από διαφορετικά κοινοβουλευτικά κόμματα ασχολούνται με σοβαρότητα και επιμονή με αυτά τα ζητήματα και μόνο μια μικρή μερίδα των αναρχικών αναφέρεται και στα δικαιώματα των ζώων.

Όσοι αντιλαμβάνονται ότι η ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους συνοδεύεται και από την υποχρέωση της προστασίας της ζωή των άλλων ειδών ζωής με τον οποίο μοιραζόμαστε τον πλανήτη είναι λίγοι και συνήθως με μικρή επιρροή.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ